θέλμα και λουίζ (μια πρωταπριλιά)

(‘εκτεθήκαμε’-κι από κάτω μια καρδούλα) απογευματινός κυριακάτικος ήλιος ξανθιά, γαλάζιο πουκάμισο, στράπλες σουτιέν κι οι ώμοι έξω μελαχροινή, κατακόκκινο κραγιόν και στενό μαύρο παντελόνι -φέρε ντεπόν κατεβαίνοντας -τα έχω ήδη στο χέρι δυο χάπια και χλιαρό νερό από μπουκαλάκι και δεν περνάει ο πονοκέφαλος -έξαλλη -εγώ να δεις γέλια -στρίψε εδώ αριστερά να πιάσουμε τη … Continue reading θέλμα και λουίζ (μια πρωταπριλιά)

Advertisements

εαρινό (το περί μεταφυσικής)

ο Δ.Γ. κάθε χρόνο την πρώτη Κυριακή της Άνοιξης, έπαιρνε το κουτί με τα κόκκαλα του πατέρα του και το πήγαινε βολτα "Να πάρει κι αυτός τον αέρα του".

tomorrow is a long time

ένα απόγευμα στο τέλος του φλεβάρη θέλω να φύγω από το γραφείο με σφιχτά δεμένο το μαύρο παλτό κι ασήκωτες τσάντες στα χέρια και τους ώμους κι ακόμα πιο βαριά διάθεση ένα απόγευμα στο τέλος του φλεβάρη θέλω να οδηγήσω μ’ανοιχτά παράθυρα πίνοντας τον έχω-χάσει-το-μέτρημα-πια καφέ της ημέρας κι ο ήλιος να μην έχει δύσει … Continue reading tomorrow is a long time

τα μικρά μου

Ξεκινάω να γράφω με μια καινούργια γραμματοσειρά που μου χάρισαν προχθές, σε μια απόπειρα να μου ανασυντάξουν τη διάθεση, ξέρω πως όταν το ποστάρω, η διαφορά αυτή δε θα φαίνεται- είναι όμως από τα μικρά πράγματα που μου αρκεί να υπάρχουν κι ας τα βλέπω μόνον εγώ Έχει κάτι παράδοξα οικείο και ταυτόχρονα αμήχανο να … Continue reading τα μικρά μου

Evò panta ss’èsena penseo

πρώτη φορά ταξιδεύω για το εξωτερικό με πλοίο- είναι βαρετά και κλειστοφοβικά, κουνάει πολύ και ζαλίζομαι, ξαπλώνω σ ‘ένα τόσο δα μικρό κρεβάτι, προφανώς και χωράμε δυο εδώ και μετά μαυρίζουν όλα σηκώνω με δυσκολία το σακίδιο για να βγω απ’ τη χαμηλοτάβανη καμπίνα, είναι βαριά τα βασικά μου που κουβαλάω εδώ μέσα, καπνός, σημειωματάριο, … Continue reading Evò panta ss’èsena penseo

Δε φανταζόμουν

- Τι εύχεσαι για το νέο έτος; - Να βάλω τις λέξεις σε μια σειρά. Η πρώτη λέξη ξεκίνησε ψηλά από την πλάτη, στο ύψος του αυχένα περίπου, εκεί που ένα μικρό κόκκαλο της σπονδυλικής στήλης πετάγεται λίγο περισσότερο από τα υπόλοιπα, σαν να ασφυκτιά κάτω από το δέρμα και θέλει να το τρυπήσει. Η … Continue reading Δε φανταζόμουν

μερικά πράγματα που μου αρέσουν

Η τελευταία σκηνή στο Θείο Βάνια Το κρύο νερό της λίμνης στο σώμα μου Η Λιβ Ουλμαν που ανοίγει την πόρτα και βγαίνει στο φως Η αγάπη Η στάση του κουταλιού με το ένα σου χέρι στο στήθος μου Τα χέρια των ανθρώπων όταν νοιωθουν αμήχανοι Η Καρεν Μπλιξεν Οι ανοιχτές πόρτες Η πρώτη προσωπογραφία … Continue reading μερικά πράγματα που μου αρέσουν