I sensi

 

(ο χρόνος δεν είναι γραμμικός, είπε)

 

 (αφή)

119 (2)

Την τρίτη μέρα  του ταξιδιού το κάνει-κι ας το σκέφτεται από πριν την αναχώρηση- λίγο πριν φτάσουν στο ξενοδοχείο, μετά από ώρες περπατήματος, είναι αργά το απόγευμα κι από μπροστά τους περνάει διαδήλωση με πορτοκαλί μπαλόνια, καθόνται για ένα τσιγάρο στα σκαλιά της εκκλησίας μέχρι ν’αραιώσει ο κόσμος, του το λέει με ένα μικρό ερωτηματικό στο τέλος, θέλει να ακούσει το ναι και το ακούει, βγάζει τα παπούτσια, ακουμπάει τα πόδια της στα πέτρινα σκαλοπάτια πρώτα και μετά στο δροσερό κι υγρό καλντερίμι δίπλα στο κανάλι, ξαπλώνει την πλάτη της προς τα πίσω, κρατάει το τσιγάρο στο αριστερό χέρι, αυτόματα χαμογελάει, είναι αντανακλαστικό των γυμνών ποδιών, της χαμογελάει, είναι ευτυχισμένη. ΄Οπως δυο λεπτά πριν, στην κεντρική πλατεία του ναυπλίου, βράδυ, φοράει το άσπρο φουστάνι, η μαμά τής έχει πιάσει τα μαλλιά με δυο τσιμπιδάκια, κόσμος πολύς τριγύρω, και ξαφνικά τον ρωτάει αν μπορεί να βγάλει τα πέδιλά της- την κοιτάει με τα καταπράσινά του μάτια και της λέει ναι, σπάνια της λέει όχι έτσι κι αλλιώς, τα βγάζει, ακουμπάν οι πατούσες της στις ζεστές πλάκες, χοροπηδάει πάνω τους κι είναι ευτυχισμένη- λίγο μετά πατάει ένα αναμμένο τσιγάρο- δεν τη μετανιώνει ούτε τότε την ξυπολησιά. Ένα τσαφ μετά, στο κέντρο της Washington, ανάμεσα σε τριάντα συναδέλφους, τα τακούνια γίνονται αποπνικτικά και τα πόδια της υποφέρουν- πνίγει τον πόνο και κάνει υπομονή για λίγο, χάριν ευπρέπειας, μα δε γαμιέται κι αυτή;, είναι μόνη της εκεί, δεν μπορεί να τον ρωτήσει, παίρνει τα δεκάποντα στα χέρια, οι συνάδελφοι σοκάρονται, όλοι εκτός από έναν, το καλσόν γίνεται κουρέλι, όταν φτάνει πια στο ξενοδοχείο κρέμεται από πάνω της κι αυτή είναι ευτυχισμένη. Και την πρώτη φορά που βρίσκονται, καθιστοί ακόμα ο ένας πλάι στον άλλον, βγάζει τα πέδιλα και λάμπουν  τα φρεσκοβαμένα νύχια- μόνο των χεριών άφησε άβαφτα γιατί θα αργούσε στο ραντεβού- και λίγο μετά το πρώτο φιλί, αυτός παίρνει τα δάχτυλα του ποδιού της στο στόμα του- ξυπολησιά ξανά και μια ζεστή γλώσσα

(όσφρηση)

316

Είναι η πρώτη νύχτα του ταξιδιού και κάθονται σ’ένα τυχαίο εστιατόριο που βρίσκουν – είναι ακριβώς μπροστά στη γέφυρα Ferrovia, κάνει κρύο, παραγγέλνουν κόκκινο κρασί και aglio olio e pepperoncino- όταν φτάνει το πιάτο μπροστά της, σκύβει το κεφάλι και βουτάει τη μύτη της με κλειστά μάτια· αχνίζει μέσα στα ρουθούνια της το σκόρδο κι η καυτερή πιπεριά, γλυκαίνει τα κλειστά βλέφαρα η μυρωδιά του λαδιού- Και τι δε θά’δινε για να γυρίσει πίσω σ’εκείνο το βράδυ, που της ζητάει να του το μαγειρέψει, στο σπίτι φίλοι με πονεμένο βλέμμα ανησυχίας να κάνουν σα να μη συμβαίνει τίποτα κι αυτή να τρέχει στην κουζίνα, να βάζει νερό να βράσει, από δίπλα το τηγάνι με το λάδι, καθαρισμένες οι σκελίδες του σκόρδου και μια μόνο πιπερίτσα, έτσι του αρέσει- ποτέ δεν πέρασε πιο αργά ο χρόνος από κείνο το τέταρτο εκείνης της μακαρονάδας που την κρατάει μακριά του κι αυτή, λίγο πριν πάει την πιατέλα και το κρασί στο σαλόνι, σκύβει το κεφάλι της πάνω από την κατσαρόλα, αφήνει τη μυρωδιά να τη διαπεράσει, είναι πολύ απελπισμένη για να καταρρεύσει, ενώ ξέρει πολύ καλά ότι άλλη φορά δε θα υπάρξει- αργότερα, κάθεται δίπλα του, σκύβει και της σηκώνει τα μαλλιά, βάζει το πρόσωπό του στο λαιμό της και τη μυρίζει με κλειστά μάτια, αχόρταγα- ‘έχω μαζέψει άπειρα terrabyte από τη μυρωδιά σου να ξέρεις’, έτσι της λέει κι αυτή δεν το ξεχνάει ποτέ

 

(όραση)

334

Ένα από τα πρωινά του ταξιδιού, όρθια σ’ένα βαπορέτο, στριμωξίδι και σακίδια ν’αγκομαχούν- χώνεται σε μια γωνιά στο σκεπαστό μέρος και τη βλέπει να κάθεται απέναντί της- όχι, δεν την βλέπει απλώς- χάνεται το βλέμμα της πάνω της- είναι νέα, έχει αρκετά παραπάνω κιλά και το πιο όμορφο πρόσωπο του κόσμου- ίδια αναγεννησιακός πίνακας, γαλάζια μάτια, μαλλιά πιασμένα σ’ένα χαλαρό κότσο κι οι μπούκλες να μην κρατιούνται και να πέφτουν στα μάγουλά της κι όπως χτυπά ο ήλιος κόντρα στο τζάμι, ένα ξανθό χνούδι χρυσίζει στο πάνω της χείλος, ένα χνούδι ξεκάθαρα για φιλί- Στην αγκαλιά της κρατάει ένα μισοάδειο μπουκάλι νερό και φοράει μια φαρδιά μαύρη ζακέτα για να κρύβει το σώμα της- έτσι έκανε κι αυτή, χρόνια ολόκληρα, δεν μπορεί να σταματήσει να την κοιτάει, κρατιέται να μην της μιλήσει, να μην της πει, ξέρεις; είσαι πανέμορφη, είσαι η κάβλα προσωποποιημένη, θες να μ’ακούσεις; Μην αφήσεις να περάσουν χρόνια μέχρι να το καταλάβεις, άκου αυτόν που στο λέει, άκουσέ τον απλώς- εγώ δεν τον ακούω που μου λέει ‘είσαι κούκλα’ τα βράδια που λείπει η μαμά και με παίρνει συνωμοτικά τηλέφωνα ‘στις 9 να είσαι έτοιμη και να φοράς τα καλά σου παρακαλώ’ και με πάει για φαγητό, οι δυο μας μόνο, δεν τον ακούω που μου λέει λίγο μετά ‘τι να τις κάνεις αυτές, αυτές θα σπάσουν μόλις τις αγκαλιάσεις’, με δυσκολία τον ακούω μόλις τώρα να μου λέει ‘είσαι το πιο όμορφο κορίτσι του κόσμου’, κοιτάξου στον καθρέφτη, προλαβαίνεις

 

(ακοή)

329

Είναι ένα από τα βράδια του ταξιδιού και πάνε ν’ακούσουν Βιβάλντι σε μια εκκλησία, όχι τις τέσσερεις εποχές, λίγο πριν τη συναυλία κάθονται σ’ένα υπαίθριο καφέ και πίνουν Bellini κι έξω από τις τέντες βρέχει κι ασημίζουν τα πλακόστρωτα- στις πρώτες νότες κλείνει τα μάτια της, ήταν μόλις χθες που της βάζει τα κονσέρτα για μαντολίνο από εκείνη την TDK την ενενηντάρα και της λέει ‘άκου τι γλυκός ήχος’ κι έτσι τον αγαπάει ξαφνικά τον αντόνιο- και λίγο μετά, ένα Σάββατο την πάει στο δισκάδικο της γειτονιάς και της αγοράζει τις κασέτες που αυτή θέλει και για πρώτη φορά στη ζωή της, ούτε δεκατρία δεν είναι, ακούει dire straits και springsteen και ξαγρυπνάει με το κόκκινο walkman νύχτες απανωτές και λίγο μετά έρχεται και της μαθαίνει τον Julian Jay Savarin και τη βάζει να κάθεται μπροστά από το αριστερό ηχείο για να ακούει καλύτερα και της στέλνει τραγούδια που ξέρει ότι θα αγαπήσει κι αυτή του παίρνει δώρο τα πιο γυαλιστερά ακουστικά που βρήκε και του τα δίνει με παιδικό χαμόγελο και ραβασάκι ‘για τα μπάσα τα σωστά, τα αλήτικα’

 

(γεύση)

320

Πίνει καφέδες χωρίς τελειωμό, του ζητάει να  σταματούν συχνά, εκεί που έχει τραπεζάκι έξω με θέα τη θαλασσα κι ας μην είναι η μπλε που αγαπάει, ζητάει πάντα διπλό εσπρέσο lungo και τον πίνει σκέτο με τρεις γουλιές- σκέτο όπως κι αυτός που του φτιάχνει κάθε πρωί που ξυπνάει πρώτη και τον ξυπνάει και λίγο πριν φύγει για το σχολείο ετοιμάζει πρωινό σε μια απόλυτη αντιστροφή ρόλων και του τον πάει στο κρεβάτι, μέσα σ’αυτά τα άσπρα χοντρά φλιτζάνια, σκέτος σαν κι αυτόν που αυτός δεν πίνει γιατί προτιμάει να πίνει χυμούς κι αυτή του λέει πως δεν τον καταλαβαίνει αλλά τον αγαπάει όπως και νά’χει, σκέτος κι ας της λέει πως δεν του αρέσει να έχει το φιλί γεύση καφέ, ενώ το τσιγάρο δεν τον πειράζει, σκέτος, βαρύς και πάντα πολύ πικρός

 

(και μια ακόμη)

332

‘είναι κι αυτή’, του λέει, ‘αυτή που φοβάμαι ότι δε θα πιστέψεις, αυτή η έκτη αίσθηση, καθαρά σωματική, αυτή που προσπαθώ χρόνια να μην έχω, αλλά δεν καταφέρνω να θωρακιστώ και ν’αντέχω τους όχι σαν και μένα, τους όχι σαν τους αγαπημένους μου, τους που δεν αγαπάνε ρε παιδί μου, αυτή που το σώμα μου νιώθει την κακία και το μίσος και δεν αντέχει και καταρρέει, πάντα με τα ίδια συμπτώματα, πάντα τόσο ξεκάθαρο, έρχεται ένα λεπτό και χωρίς να ξέρω το γιατί, αρρωσταίνω, πέφτω κάτω,  και μόνο πολύ μετά καταλαβαίνω και θυμώνω’, έτσι του λέει κι αυτός τη νιώθει και την πιάνει από τη μέση και της λέει να μην την νοιάζει, αυτός είναι εκεί και την πάει και την καθίζει σ’ένα τραπεζάκι στη μέση της πλατείας, μπας και του πέσει από το πεζούλι, πριν λίγο άλλωστε την πιάνει ξανά, ένα δευτερόλεπτο πριν σωριαστεί στο αποκριάτικο πάρτυ που έχει ντυθεί ινδιάνα- και χθες μόλις, όταν σταματάει τη μηχανή στη μέση του πουθενά και την ξαπλώνει στο δρόμο κρατώντας της δυνατά τα μπράτσα ‘θα στο πάρω εγώ όλο από πάνω σου’ και λίγα λεπτά μετά που της ψιθυρίζει ‘αγκαλιά με μένα, άσε τους εφιάλτες, εμένα πάρε’-

323

και ναι, τον παίρνει αγκαλιά και περνάνε όλα, γιατί πάντα περνάνε όλα γι’ανθρώπους ορθάνοιχτους που μυρίζουν και βλέπουν κι ακούν κι αγγίζουν κι αγγίζονται και γεύονται και διαλύονται και κυρίως αγαπούν και αγαπιούνται. Καλή αρχή νά’χουμε.

(αφιερωμένο βέβαια)

4 σκέψεις σχετικά με το “I sensi

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s