οι businessmen των βαλκανίων

(ή αλλιώς ένα ποστ που γράφτηκε για να μη δημοσιευτεί αλλά λοξοδρόμησε στην πορεία)

IMG_2563

Τους συναντάς νωρίς το πρωί, εκεί γύρω στις εφτά, να κάθονται νυσταγμένοι στις πύλες Α20 με Α23 του Ελευθέριος Βενιζέλος. Απλώνει το μάτι σου πάνω στην ομοιομορφία των μπλε κοστουμιών με τα ανοιχτόχρωμα πουκάμισα, συνήθως με μικρά καρό, και τις κακόγουστες γραβάτες. Αν κοιτάξεις λίγο πιο κάτω, θα συναντηθείς με μαύρα Sebago ή δετά oxford και με τις πανομοιότυπες μαύρες cabin luggage που κοιμούνται δίπλα τους σαν πιστοί σκύλοι.

Κάποιοι στέκονται όρθιοι σε πηγαδάκια και συζητούν- σπανίως χαμηλόφωνα. Είναι πολύ εύκολο να ξεχωρίσεις λέξεις και φράσεις- ανάμικτα αγγλικά κι ελληνικά, budget, forecast, πωλήσεις, μικτό κέρδος, brand narrative, αγορά, τα νούμερα της Nielsen, έλα ρε μαλάκα-

Καταλαβαίνεις στο λεπτό πού στην ιεραρχία της εταιρίας στέκεται ο καθένας τους- Τ’αφεντικά υπάρχουν με άνεση, αστειεύονται χωρίς λογοκρισία, τα ρούχα τους ξεχωρίζουν, έχει διαφορά ο πούστης ο Zegna, τι να λέμε τώρα, οι βαλίτσες τους είναι Tumi, μαζεύουν γύρω τους αρκετό κόσμο, ξέρουν όλους τους συνεπιβάτες και χαιρετούν με φωναχτή άνεση κάθε μπλε κοστούμι που περιμένει να επιβιβαστεί στην ίδια πτήση. Οι υφιστάμενοι βολεύονται με κοστούμια no name ή από το στοκ του Βάρδα,  κουβαλούν το λάπτοπ σαν ερωμένη κι έχουν στα μάτια ένα μικρό διαρκές άγχος, όταν προσκαλούνται στα πηγαδάκια των μεγάλων παίρνουν ύφος επιτηδευμένα άνετο, μιλούν μόνο για δουλειά κι ονειρεύονται ότι θα έρθει κι η σειρά τους.

Έχουν και κοινά βέβαια, αφεντικά και υφιστάμενοι- μιλούν ανοιχτά για πολιτική με τον πιο απαξιωτικό τρόπο του κόσμου για τους μη ομονοούντες, είναι βαθύτατα συντηρητικοί και στενόμυαλοι πιστεύοντας το ακριβώς αντίθετο, το πιο hot αλλεργιογόνο τους συνοψίζεται στις λέξεις αριστερά, δικαιώματα, αισθητική, λογοτεχνία, ευαισθησία, εκτός κι αν περιορίσουμε την αισθητική στις σωστές της διαστάσεις, δηλαδή το μήκος της φούστας της assistant τους,  και τη λογοτεχνία στα management manuals που στοιβάζονται πάνω στο γραφείο τους και πού’ναι γραμμένα από αμερικανό γκουρού του μάρκετινγκ, ενημέρωση εννούν τα ονόματα των παιχτών reality, τα άρθρα του Πρώτου Θέματος και τα newsletter του κλάδου, τέχνη την Πάολα και τους φίλους της, και ένα τελευταίο: η βέρα γυαλίζει πάντα στον παράμεσο του χεριού. Γιατί την γουστάρουν και την τιμούν τη σχέση τους και την οικογένειά τους, όλα κι όλα.

Στο λόμπυ του ξενοδοχείου της ξένης χώρας, ένα μισάωρο πριν το ραντεβού για φαγητό ή ακριβώς μετά από αυτό, λίγο πριν αποσυρθούν στα δωμάτια, φορούν τζιν, φούτερ ριγμένο στην πλάτη και σνίκερς, πίνουν μεταλλικό νερό ή ποτά, καπνίζουν αραχτοί στις πολυθρόνες και συζητούν στα αγγλικά- η κουβέντα δεν είναι πια μόνο για δουλειά, υπάρχουν και τα ματς που είδαν από την εξέδρα των επισήμων, και τα κυριακάτικα φαγητά κάπου στην κηφισιά ή στη γλυφάδα, και οι διακοπές και τα ταξίδια και τα μπουζούκια και το κουτσομπολιό για συναδέλφους. Και βέβαια για τις γκόμενες τριγύρω. Κάντε μια βόλτα σας παρακαλώ με τη φυλή των businessmen των βαλκανίων κι ελάτε να μιλήσουμε για σεξισμό. Πέντε ντοκτορά κάθε ταξίδι. Τρέχει σάλια το μάτι όταν κοιτάν τα κορίτσια τριγύρω- γελάνε με τους νταβάδες στις εισόδους των ξενοδοχείων που τους πασάρουν καρτ βιζίτ με τα τηλέφωνα των call girls, κοροϊδεύουν ο ένας τον άλλον, διαψεύδουν ότι τις έχουν ποτέ χρησιμοποιήσει- και την ίδια στιγμή μετράνε διαστάσεις βυζιών και κώλων και δεν κρύβουν πόσο θέλουν να γαμήσουν, πάντα με γέλιο και αστεϊσμούς· και πάντα με τη γυαλάδα της βέρας στο δάχτυλο.

Κι αν το φέρει η τύχη κι είσαι μέρος της παρέας, κι είσαι θηλυκό, ένας είν’ο τρόπος για να σ’εμπιστευτούν και να μιλούν ανοιχτά μπροστά σου και να μην περιμένουν πότε θα νυστάξεις και θα φύγεις – γίνεσαι σαν αυτούς. Σχολιάζεις κώλους και γάμπες και ντεκολτέ, μιλάς σοβαρά μόνο για τη δουλειά και παιχνιδιάρικα για γκόμενες, ξεχνάς ότι υπάρχει οικογένεια και παιδιά, κι αν δεν το ξεχνάς, φροντίζεις να μη μιλάς ποτέ γι’αυτά, πίνεις και καπνίζεις με τρόπο αρσενικό και δε σοκάρεσαι με τίποτα ακόμα κι αν σοκάρεσαι μέσα σου, και τους κοιτάς με ευθύ βλέμμα πού’χει και θράσος και αυτοπεποίθηση και λίγη πρόκληση κι όταν λένε ‘άσε μη μιλήσω κι είναι και γυναίκες μπροστά’ τους απαντάς περιπαιχτικά ‘από μένα ελεύθερα, με ξέρετε άλλωστε’

Και προφανώς σε ξέρουν- είναι αυτή που δε μασάει, που μιλάει σα λιμενεργάτης, που δουλεύει χρόνια τώρα σα σκυλί, που έχει άποψη και για θέματα έξω από το αντικείμενό της γιατί έχει φροντίσει να τα μάθει,  που κάπως τη φοβούνται, που δε σοκάρεται ποτέ, που συμπεριφέρεται σαν αρσενικό, που ποτέ δε λέει είναι άρρωστα τα παιδιά μου, που πίνει ουίσκια στα μπαρ και που της εκμυστηρεύονται τα παραστρατήματά τους.

Και προφανώς δε σε ξέρουν- ποια Nora Watson;

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s