πάντα

IMG_6820

ο ήλιος, πάντα ο ήλιος- στις πρωινές πολύτιμες βόλτες, τις πάντα μοναχικές, μ’έναν κρύο καφέ στο πλάι και τσιγάρα έτοιμα στριμμένα, μουσική ανάλογα με τα κέφια, ανοιχτή την οροφή στ’αυτοκίνητο, κοίτα, ο ήλιος, ανηφόρισμα αργό προς το κοντινό βουνό και στάση εκεί, ξέρει αυτή πού, κι ας είναι η θέα της πόλης στα πόδια τους στενή σ’εκείνο το σημείο- στάσου εκεί, για λίγα λεπτά, ίσα να γεμίσουν τα μάτια φως κι απλωμένη την αγαπημένη πόλη· κοίτα, ο ήλιος· δεν είν’υπέροχος; θυμάσαι τον Breton να λέει ‘le temps est si clair que je tremble qu’il ne finisse’; ποτέ δεν τον κατάλαβε- ίσως φταίει που δεν είναι ποιήτρια· αυτό που θέλει αυτή, νά’ναι τόσο καθαρός, τόσο γαλήνιος ο καιρός που να τρέμει μπας και τελειώσει, να τρέμει μπας και συμβεί ποτέ ο επόμενος στίχος- un coup de vent sur tes yeux et je ne te verrais plus- κοίτα, ο ήλιος- όπως είχε γράψει πριν καιρό, αυτή, που δεν είναι ποιήτρια ‘κι ένα πρωί κοπάσαν όλα, ξημέρωσε ήσυχος ήλιος, θεραπευτικός, κι άνοιξαν στάζοντας τα παράθυρα, σα μιαν ανέλπιστη βαθιά ανταμοιβή’- πάντα ο ήλιος

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s