θέλμα και λουίζ (μια πρωταπριλιά)

(‘εκτεθήκαμε’-κι από κάτω μια καρδούλα) απογευματινός κυριακάτικος ήλιος ξανθιά, γαλάζιο πουκάμισο, στράπλες σουτιέν κι οι ώμοι έξω μελαχροινή, κατακόκκινο κραγιόν και στενό μαύρο παντελόνι -φέρε ντεπόν κατεβαίνοντας -τα έχω ήδη στο χέρι δυο χάπια και χλιαρό νερό από μπουκαλάκι και δεν περνάει ο πονοκέφαλος -έξαλλη -εγώ να δεις γέλια -στρίψε εδώ αριστερά να πιάσουμε τη … Continue reading θέλμα και λουίζ (μια πρωταπριλιά)

Advertisements

tomorrow is a long time

ένα απόγευμα στο τέλος του φλεβάρη θέλω να φύγω από το γραφείο με σφιχτά δεμένο το μαύρο παλτό κι ασήκωτες τσάντες στα χέρια και τους ώμους κι ακόμα πιο βαριά διάθεση ένα απόγευμα στο τέλος του φλεβάρη θέλω να οδηγήσω μ’ανοιχτά παράθυρα πίνοντας τον έχω-χάσει-το-μέτρημα-πια καφέ της ημέρας κι ο ήλιος να μην έχει δύσει … Continue reading tomorrow is a long time

τα μικρά μου

Ξεκινάω να γράφω με μια καινούργια γραμματοσειρά που μου χάρισαν προχθές, σε μια απόπειρα να μου ανασυντάξουν τη διάθεση, ξέρω πως όταν το ποστάρω, η διαφορά αυτή δε θα φαίνεται- είναι όμως από τα μικρά πράγματα που μου αρκεί να υπάρχουν κι ας τα βλέπω μόνον εγώ Έχει κάτι παράδοξα οικείο και ταυτόχρονα αμήχανο να … Continue reading τα μικρά μου

Evò panta ss’èsena penseo

πρώτη φορά ταξιδεύω για το εξωτερικό με πλοίο- είναι βαρετά και κλειστοφοβικά, κουνάει πολύ και ζαλίζομαι, ξαπλώνω σ ‘ένα τόσο δα μικρό κρεβάτι, προφανώς και χωράμε δυο εδώ και μετά μαυρίζουν όλα σηκώνω με δυσκολία το σακίδιο για να βγω απ’ τη χαμηλοτάβανη καμπίνα, είναι βαριά τα βασικά μου που κουβαλάω εδώ μέσα, καπνός, σημειωματάριο, … Continue reading Evò panta ss’èsena penseo

ποτέ ματ

τα μικρά κοριτσάκια αγαπούν πολύ τα γυαλιστερά παραμύθια, αυτά που αισθάνεσαι πως σε ρουφάνε μέσα τους και σε πασπαλίζουν με γκλίτερ από την κορφή μέχρι τα νύχια, και σκορπάνε αστράκια ολούθε, αστράκια που τα τα βλέπεις με ανοιχτά μάτια ή με κλειστά, μικρές γυαλιστερές πολύχρωμες χιονονιφάδες που κολλάνε παντού πάνω σου και κυρίως μέσα σου … Continue reading ποτέ ματ

πάντα

ο ήλιος, πάντα ο ήλιος- στις πρωινές πολύτιμες βόλτες, τις πάντα μοναχικές, μ’έναν κρύο καφέ στο πλάι και τσιγάρα έτοιμα στριμμένα, μουσική ανάλογα με τα κέφια, ανοιχτή την οροφή στ’αυτοκίνητο, κοίτα, ο ήλιος, ανηφόρισμα αργό προς το κοντινό βουνό και στάση εκεί, ξέρει αυτή πού, κι ας είναι η θέα της πόλης στα πόδια τους … Continue reading πάντα

we gotta keep the light burning

  μεγαλώνουν γρήγορα και τα κοιτάει και τα καμαρώνει και χαίρεται που δεν την έχουν τόση ανάγκη πια, που τρώνε μόνα τους, διαβάζουν μόνα τους, πλένονται μόνα τους, στεγνώνουν μαλλιά μόνα τους, διαλέγουν ρούχα, κανονίζουν εξόδους, δεν έρχονται νυχοπατώντας τις νύχτες στο κρεβάτι της να κοιμηθούν μαζί της, δεν την ξυπνάνε ποτέ, τ’αφήνει πια και … Continue reading we gotta keep the light burning